پارت هشتاد و یک :
دومین سال تحصیلی پورسام و مربیگری من و پنجمین سال از رفتن پرویز آغاز شده بود. به زندگی کنار خانواده عادت کرده بودم. به تنهایی، به باغ ساکت حیاطمان، به پاییز غمگین پشت پنجره‌ی بسته، به نبود سیاوش، همایون، پرویز، به عشق نورزیدن و عاشقانه نشنیدن، به اینکه تمام وقتم را با بچه‌ها و کار و نقاشی بگذرانم عادت کرده بودم، منتظر هیچ معجزه‌ای هم نبودم، حتی به غرزدن‌های مادر که تلاش می‌کرد
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آقای محبی
اکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
هر دم از این باغ بری می‌رسد...🫢
۴ ماه پیشم
1این پدر مهدیسم داستانی شد،مشکلات سوگل تمامی نداره 😔🙏🏻
۴ ماه پیشاکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
وقتی زنی تنها باشه و توی اجتماع بخواد مشغول باشه هر کی ممکنه بهش گیر کنه و براش ماجرا درست کنه
۴ ماه پیشم
1پس پرویز بالاخره موفق شد مرخصی بگیره،این که گفت با سوگل کاری ندارم حالا چطور اومده اینجا 😏
۴ ماه پیشاکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
مگه می‌تونه کاری نداشته باشه مخصوصا که سوگل هنوز ازدواجم نکرده🫢
۴ ماه پیشسالی
1خیلی عالی بود نویسنده جون دمت گرم بابت پارتای هدیه🥰😘❤️
۴ ماه پیشاکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
قربونت عزیزم🥰
۴ ماه پیشسالی
1این پدر مهدیس چی میگه این وسط، وای پرویزم که آزاد شد مبارکه
۴ ماه پیشاکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
خدابخیر کنه
۴ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0پس اقای محبی گل و گلاب وخوش تیپ پدر مهدیس بود که انگار بادیدن سوگل گل از گلش میشکفه،چشم پرویز روشن😂😂